送别寻常已可悲，况逢世乱倍凄其！
但惭逢日回无力，休说他年会有期！
鸟亦笑人行不得，花如恋主放偏迟。
羌胡杂处关无阻，此事当年已逆知。

sòng yè shòu tíng guǎng wén
sòng bié xún cháng yǐ kě bēi，
kuàng féng shì luàn bèi qī qí ！
dàn cán féng rì húi wú lì，
xīu shuō tā nián hùi yǒu qī ！
niǎo yì xiào rén xíng bù dé，
huā rú liàn zhǔ fàng piān chí。
qiāng hú zá chù guān wú zǔ，
cǐ shì dāng nián yǐ nì zhī。