míng dé yóu xiān cí shí shǒu yòng tiān zhù shān chuán lái yī yùn jì zuò yún lín dào qì zhě guān zhī yì zú zì bá yú āi ài yǐ
hóng bǎo zhěn hán yún jī dié，
zhī tái lú huǒ nuǎn yīn yūn。
zǐ néng shì chī qīng jīng fàn，
wǒ yì liáo shū bái liàn qún。
张雨
张雨（1283～1350）元代诗文家，号句曲外史，道名嗣真，道号贞居子曾从虞集受学，博学多闻，善谈名理。诗文、诗文、书法、绘画，清新流丽，有晋、唐遗意。年二十弃家为道士，居茅山，尝从开元宫王真人入京，欲官之，不就。