一个穷官不解为，贪他绛叶与青枝。
来时开花去结子，教人怎不骂狂痴。

hú shàng zèng qián táng tāng lìng qí sì
yī gè qióng guān bù jiě wèi，
tān tā jiàng yè yǔ qīng zhī。
lái shí kāi huā qù jié zǐ，
jiào rén zěn bù mà kuáng chī。