qù chūn dá shàn fēn bì táo yí zhí zhuàn qí jīn chūn yǐ zuò rǔi dá shàn qián yǒu
chūn shān lù rǎn yù jī hán，
lái zì yú tián zhí xiǎo yuán。
yù jì píng ān wú hǎo jù，
bù rú lái cǐ gòng píng lán 。
舒岳祥
（1236—?）台州宁海人，字舜侯，一字景薛。理宗宝祐四年进士。仕终承直郎。尝以文见吴子良，子良称其异禀灵识，如汉之贾谊。后以文学名。宋亡不仕，避地奉化，与戴表元友善，表元之学，得力于岳祥为多。尝读书于阆风台，人称阆风先生。著述统名《阆风集》。