《安溪劝农诗·劝耕荒田》

ān xī quàn nóng shī · quàn gēng huāng tián
qī mǐn cùn tǔ zhí qián duō，
kuàng shì quán shān jià bèi gāo。
guài ěr xiǎo mín wú bié yè，
rú hé huāng mǔ cháng péng hāo 。