《宋京宏甫见和再次韵》

sòng jīng hóng fǔ jiàn hé zài cì yùn
shǔi huā fú kōng chū qí biàn，
sàn zhě wèi yīng yuán zhě xiàn。
tiān wēng dà shì fù jiā wēng，
xì sùi jiǎn yún qīn rǎn liàn。
shān yīn xiǎo qǐ yòu jūn qì，
bù jiàn mò chí ān dé yàn。
cóng lái yuán shǔi bù chōng jī，
cǐ rì zhèng kān pī zuò piàn。
shū shēng lěng dàn è shēng huó，
rěn dòng bēi yín shī mǎn juàn。
bù zhī běi lǐ fù xūn tiān，
wǔ xìu dùi huā cái quān xiàn。
hóng lú chì tàn zuò shēng chūn，
běn bù wèi hán nà yì xiàn。
lán tái fù fēng bù fù xuě，
hǎo sè qǐ shū fēng dié liàn。
bù rú zhū sūn yì qiě xián，
shǔ pēng dàn kè chū wú juàn。
zhū gōng sù biàn yù wàng gūi，
jǐn mó dōng zhuāng qiān hú miàn。