《生老病死佛家以为四苦宋人又借此以诮权贵今反之为四绝句焉 其一》

shēng lǎo bìng sǐ fó jiā yǐ wèi sì kǔ sòng rén yòu jiè cǐ yǐ qiào quán gùi jīn fǎn zhī wèi sì jué jù yān qí yī
wú lv̀ fù hé sī，
rén jiē hái shì zhī。
yī tí bìng yī xiào，
yóu sì wèi shēng shí。