《顷读山谷诗有感作十绝句既又念达人委命志士固穷必潦倒自废出无聊语则几不智矣故复反之十绝以自慰解 其十》

qǐng dú shān gǔ shī yǒu gǎn zuò shí jué jù jì yòu niàn dá rén wěi mìng zhì shì gù qióng bì lǎo dǎo zì fèi chū wú liáo yǔ zé jī bù zhì yǐ gù fù fǎn zhī shí jué yǐ zì wèi jiě qí shí
rì yuè cháng zhào yào，
tiān dì zì chóng shēn。
hé zāi ér nv̌ chóu，
dé shàng liè shì xīn。