《颂古十四首 其二》

sòng gǔ shí sì shǒu qí èr
bàng tóu luò jié lái fān běn，
shǎn diàn guāng zhōng lì xìn qí。
yāng hài cóng lín wú shuō chù，
jī rén cuò rèn kǒu tóu féi。