《题梅四首 其二》

tí méi sì shǒu qí èr
lǎo shàn xīn jī běn lái kōng，
què yǔ hán méi chòu wèi tóng。
zuó yè kǔ yín qīng bù mèi，
xuě huā kāi biàn yuè míng zhōng。